Best.in.th :: Story : ดอกไม้สีน้ำเงิน...ก่อนจะสายเกินไป

< Home > < Chat Room > < Guest Book > < Links > < Contact Us >

ดอกไม้สีน้ำเงิน...ก่อนจะสายเกินไป

Subject: "ดอกไม้สีน้ำเงิน...ก่อนจะสายเกินไป"
Date: Mon, 31 Dec 2001 22:38:37 +0700
--------------------------------------------------------------------------------
เดินชนคนแปลกหน้า ฉันเอ่ยขอโทษไม่ตั้งใจ เขากลับตอบ “ขออภัย ผมเองไม่ทันเห็นคุณ” เราต่างสุภาพ ถ้อยทีถ้อยอาศัย แสดงน้ำใจ แม้ไม่รู้จักกัน

แต่ที่บ้านเย็นวันนั้น ฉันทำอาหารอยู่ในครัว ลูกสาวตัวน้อยแอบมายืนข้างหลัง ไม่ทันระวังฉันหันกลับมาชนเธอล้มลง “อย่า มายืนเกะกะ” ฉันดุใส่ ลูกสาวเดินจากไป หัวใจเธอปวดร้าว คืนนั้นฉันได้ยินเสียงกระซิบจากเบื้องลึกของหัวใจ "ทำไมทำได้ลงคอ ดูที่พื้นครัวสิ ดอกไม้หลากสีที่ลูกอุตส่าห์เก็บมาหวังให้เจ้าแปลกใจตกเกลื่อนอยู่ทั่วไป น้ำตาเธอไหล เหตุใดไม่แลเห็น"

ฉันเพิ่งรู้ตัว เลยค่อยๆ ย่องเข้าไปนั่งคุกเข่าข้างเตียงลูก “ ตื่นเถิดคนดี ดอกไม้นี่ลูกเก็บมาให้แม่หรือ” ลูกตอบ “ ใช่ค่ะ หนูเห็นดอกไม้บาน สวยงามเหมือนคุณแม่ รู้ว่าคุณแม่ต้องชอบ โดยเฉพาะดอกสีน้ำเงิน” ฉันตื้นตันใจนัก “ ลูกรัก แม่ขอโทษจริงๆ ที่เอ็ดหนู” “ แม่จ๋า ไม่เป็นไรหรอกค่ะ หนูรักแม่” “ แม่ก็รักลูก แม่ชอบดอกไม้ของหนูมาก โดยเฉพาะสีน้ำเงินจ้ะ”

หากเราตายจากไปในวันพรุ่งนี้ อีกไม่กี่วันนายจ้างก็หาคนใหม่มาทำแทนได้ แต่ครอบครัวที่อยู่ข้างหลังอาจโศกเศร้าไปชั่วชีวิต ลองคิดดูว่าคุ้มไหม หากเราจะทุ่มเทตัวเองให้กับงานมากกว่าครอบครัว
รู้ไหม ? คำว่า FAMILY ย่อมาจาก FAMILY = (F)ATHER (A)ND (M)OTHER (I) (L)OVE (Y)OU.

ให้เวลากับพ่อ-แม่ของคุณมากขึ้นยามท่านแก่ตัวลง รู้จักแบ่งเวลาให้กับงานและคนที่บ้านให้สมดุลกัน หากมีใครมาบอกให้จัดความสำคัญเสียใหม่ จงย้อนถามกลับไปว่าครอบครัวสำคัญน้อยกว่าหรือไร?

ถ้าชอบหน้านี้ ส่งหน้านี้ให้เพื่อนคุณทางเมล ได้ที่นี่

ชื่อผู้ส่ง: ( ตัวเรา )
Email : เพื่อนเรา