Best.in.th :: Story : จงรัก+ภักดี

< Home > < Chat Room > < Guest Book > < Links > < Contact Us >

จงรัก+ภักดี

Subject: "จงรัก+ภักดี"
Date: Fri, 30 Nov 2001 13:52:42 +0700
--------------------------------------------------------------------------------
เรามีเรื่องของคู่รัก 2 คู่มาเล่าให้ฟัง…

ทั้ง 2 คู่ต่างก็เป็นคู่รักที่รักกันมาก ดูแลเอาใจใส่และเข้าอกเข้าใจกันมา นาน 7- 8 ปี เป็นคู่รักที่คนรู้จักต่างก็แน่ใจว่าอีกไม่นานก็คงได้ยินข่าวดี จากคู่รัก 2 คู่นี้แน่ๆ แต่แล้ววันนึงก็เกิดเหตุการณ์เดียวกันขึ้นกับคู่รักทั้ง 2 คู่…..เมื่อฝ่าย ชายก็ได้พบใครใหม่ที่คิดว่า "ใช่" มากกว่า ผู้หญิงคนใหม่ที่สวยกว่าและมี เสน่ห์มากกว่า ฝ่ายชายตัดสินใจคบดูใจด้วยโดยที่ยังไม่เลิกกับคู่รักเดิม…. ยิ่งคบเขาก็ยิ่งรู้สึกว่าใช่ ผู้หญิงคนใหม่ที่คบกันมา 2 - 3 เดือน กับคนรักคนเดิมใน 7- 8 ปีที่ผ่านมา เริ่มถ่วงดุลน้ำหนักที่เท่ากันบนตาชั่งการตัดสินใจของเขา ทายสิว่า ชายหนุ่มทั้งคู่เลือกใคร? เขาทั้งคู่เลือกผู้หญิงคนใหม่….

สิ่งที่ผู้ชายทั้งคู่ต่างหยิบยกมากล่าวถึงก็คือ คนรักคนเดิมที่เคยคบด้วย มี อะไรบางอย่างที่เขาไม่ค่อยชอบใจ อาจจะเป็นนิสัยส่วนตัวบางประการ แต่ในขณะ ที่คบกันมานั้น สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งเล็กๆน้อยๆที่เขาพอรับได้เมื่อเทียบกับ ความดีอื่นๆที่เธอทำให้เขา และโดยเฉพาะอย่างยิ่งความรักอย่างหมดใจที่เธอมี ให้เขา

แต่วันนึงที่พบผู้หญิงคนใหม่ อะไรที่เคยทนได้ก็กลับทนไม่ได้ขึ้นมา โดยเฉพาะ เมื่อผู้หญิงคนใหม่ไม่ได้มีข้อเสียในจุดนั้นเหมือนคนรักเก่า

แต่ข้อแตกต่างอยู่ที่…ผู้ชายคนที่ 1 ถูกคนรักของเขาจับได้เองว่าเขามี ผู้หญิงคนใหม่ และเมื่อขาบอกว่าเขาเลือกผู้หญิงคนใหม่ เขาให้เหตุผลว่า "เขา ดีกว่าคุณทุกอย่าง เขาคอยดูแลผม เขาเข้าใจผม(และที่สำคัญเขาสวยกว่า และใหม่ กว่าคุณด้วย) "

ส่วนผู้ชายคนที่ 2 …เลือกสารภาพกับคนรักว่า "ผมเป็นคนผิดเองที่นอกใจคุณ แต่ คนที่ผมเลือกก็เป็นเขา ขอโทษนะ ผมผิดเอง ขอโทษจริงๆ" ถามคุณว่า ถ้าต้องเลือกระหว่างการปฏิบัติของผู้ชาย 2 คนนี้….แบบไหนที่ดู เป็น"ลูกผู้ชาย" มากกว่ากัน แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน ถ้ามีทางเลือก…ผู้หญิงเราคงไม่เลือกสักทาง จริงไหม เพราะถ้าเราเลือกได้จริงๆ เราก็ขอเลือกให้เขามีเราคนเดียวมากกว่า เราเชื่อว่า สิ่งที่คนส่วนใหญ่(อาจจะไม่ทุกคน…แต่ก็เชื่อว่าเป็นจำนวนมาก) ต้องการมากที่สุดในการตัดสินใจที่จะรักและใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับใครสักคนแล้ว ก็คือความ"จงรัก" และ "ภักดี"

คุณทมยันตี เคยกล่าวถึงคำทั้ง 2 คำไว้ และเราสรุปเป็นใจความได้ว่า "จงรัก" อาจจะมากมายในวัยหนุ่มสาว อาจจะร้อนแรง อาจท่วมท้นในยามแรกรัก แต่ วันนึงอาจจะจืดจางได้ตามกาลเวลา แต่คนรักคู่ใดๆในโลกก็มักเริ่มชีวิตคู่ด้วย คำๆนี้ แต่ "ภักดี" นั้นชั่วชีวิต ความจงรักหรือความรักนั้น เราเชื่อว่ามันไม่เข้มข้น ร้อนแรงตลอดไปก็จริง แต่มันคงเหลืออวลไอเป็นใยบางๆไว้ตราตรึงใจบ้างกระมังในยามที่เราหวนนึกถึง มัน แต่การที่คนสองคนอยู่กันมานานแสนนานขนาดนี้ ย่อมต้องมีความผูกพัน ความเห็น อกเห็นใจและเข้าใจซึ่งกันและกันบ้างไม่มากก็น้อย

สิ่งที่เราเห็นจากคู่รักทั้ง 2 คู่ก็คือ…ฝ่ายชายหมดความ "จงรัก" ลงไป แต่ความ รู้สึกอื่นๆล่ะ ความผูกพันของคนสองคน ความเห็นอกเห็นใจ ความเข้าอกเข้าใจที่ เคยมี มันไม่เหลือพอที่จะผูกใจเขาให้อยู่กับเราแล้วหรือ คู่รักทั้ง 2 คู่ เป็นคู่ที่เรารู้จักดีทั้ง 2 คู่ ตอนที่เขารักกัน เขาก็ รักกันมาก เขาดูแลกันเป็นอย่างดี ตอนนี้เมื่อถึงจุดแตกหัก เราพอรู้ว่าฝ่าย หญิงจะเป็นอย่างไร พอเข้าใจว่าผู้หญิงที่รักและภักดีต่อฝ่ายชายแต่เพียงผู้ เดียวจะรู้สึกอย่างไร ผู้หญิง 1 ใน 2 คนนี้บอกกับฝ่ายชายตอนที่เขามาขอเลิก ว่า "ไม่เป็นไร ฉันจะอยู่กับคุณก่อน จะอยู่ดูแลคุณอีกสักพักเพราะตอนนี้ คน รอบข้างคุณและเพื่อนๆของเราไม่ค่อยมีใครอยู่ข้างคุณแล้ว พอเพื่อนๆของเรายอม รับผู้หญิงคนใหม่ของคุณได้แล้วฉันก็จะไป" แต่ฝ่ายชาย เราไม่รู้ว่าตอนนี้เขาจะคิดอย่างไร อาจจะกำลังมีความสุขกับ ผู้หญิงคนใหม่ ความรักอาจกำลังท่วมท้น อาจกำลังวางแผนสร้างอนาคตที่สดใสกัน อยู่ เขาอาจจะมีความรักที่รุ่งโรจน์กว่าที่ผ่านมาก็เป็นได้ เราก็หวังไว้แต่ว่าวันนึง เขาคงจะไม่เจอคนที่"ใช่มากกว่า" อีก เพราะนั่น หมายถึง ผู้หญิงที่ต้องเสียใจจะเพิ่มขึ้นอีก 2 คน ถ้าเราคิดจะมองหาคนที่ถูกใจ คนที่ "ใช่" คุณเชื่อไหมว่า เราหาได้เกือบชั่ว ชีวิต

แต่คนที่จะตรงใจคุณจริงๆ 100% นั้น ไม่มีหรอก นอกจากคุณจะหยุดความต้องการ ที่ไม่มีข้อสิ้นสุดของตัวคุณเองลง เราเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้นมา ไม่ได้ต้องการบอกว่าใครผิดใครถูก แต่ต้องการ ให้คุณหยุดคิดสักนิดว่า อะไรในชีวิตที่คุณต้องการ อะไรที่เป็นสิ่งที่ ยั่งยืนกว่ากัน มนุษย์เรา หากจะรักและคิดจะใช้ชีวิตร่วมกับใคร ก็คงจะต้องการเพียงแต่ " เพื่อนคู่ชีวิต" สักคน คนที่อยู่กับเราเสมอไม่ว่ายามทุกข์ยาก ลำบาก หรือ ผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน

คนที่มองเห็นข้อเสียและข้อผิดพลาดของคุณแต่ก็ ยังรักและยังอภัยให้คุณได้เสมอ คนที่พร้อมจะอยู่กับคุณแม้คุณจะกลายเป็นตา แก่หัวล้าน พุงยาน หนังเหี่ยว เขาก็พร้อมที่จะแก่เฒ่าไปพร้อมกับคุณ แต่คน ที่ว่ามานี้ คุณมักลืมเขาในยามที่คุณยังมีความสุขอยู่ ในยามที่ชีวิตของคุณ ยังเป็น "ผู้เลือก" ที่ถูกห้อมล้อมด้วยผู้ถูกเลือกได้อยู่ ในยามที่คุณยังมี หน้าตา มีเครื่องประกอบชีวิตที่เป็นที่สนใจจากคนเหล่านั้นอยู่ คุณอาจจะต้องนึกถึงเขาอีกที ในยามที่คุณไม่มีใครแล้ว ในยามที่คนที่คุณคิด ว่า "ใช่" เขาก็ไปกับคนใหม่ที่เขาก็คิดว่า "ใช่" มากกว่าคุณเหมือนกัน

ปล. เราหวังว่าจดหมายฉบับนี้จะได้รับการส่งต่อให้คนทุกคนได้อ่านโดยทั่วกัน เพราะเราตั้งใจเขียนจริง ๆ และเรื่องที่เขียนทั้งหมดก็เป็นเรื่องจริง และจะ เป็นความกรุณามากถ้าทุกท่านจะช่วยส่งต่อๆกันไปให้คนที่ท่านอยู่จักอย่างน้อย สัก 5 คน เราขออวยพรให้ความรักของทุกท่านจงประสบแต่ความสุขสมหวัง ขอขอบคุณจากใจจริง

ขิม 21 พฤศจิกายน 2544

ถ้าชอบหน้านี้ ส่งหน้านี้ให้เพื่อนคุณทางเมล ได้ที่นี่

ชื่อผู้ส่ง: ( ตัวเรา )
Email : เพื่อนเรา